เมื่อเช้าอีอ้วน(เอสซี่)มันดูแปลกๆ ธรรมดามันจะมาร้องเรียกให้พี่ตื่นแต่วันนี้มันไม่มา แต่มีเศษอ้วกกับอึเกลื่อนกล่านไปหมด พอไปดูอีอ้วนมันซ่อนอยู่ใต้โต๊ะนั้งกุ่มตัวอยู่ จมูกแห้งและหายใจหอบๆ พี่เราเลยคิดว่าจะเอามันไปหาหมอตอนเย็น แล้วหลังจากนั้นเราก็ไปโรงเรียน

วันนี้ดวงซวย สอบตกตั้ง 2 วิชา คือ ไทยกับพระพุทธฯ เฮอ......ทั้งที่มั้นใจว่าได้แล้วแต่ดันตกอีก.....

หลังจากเลิกเรียนพ่อเรามารับ จู่ๆพ่อเราก็พูดว่าอีอ้วนตายแล้ว ไอ้เราก็นึกว่าล่อเล่น แต่ไม่ใช่ พ่อบอกว่ามันน้ำลายฟูมปากแล้วอึออกมา พ่อเราเลยให้มันนอนในกระบะทรายแต่เขี่ยทรายไปขอบๆแล้ววางอีอ้วนไว้ที่ว่างๆ พอ 10 โมงพ่อเรามาดูปรากฏว่ามันไปแล้วเพราะจับตัวมันไม่ขยับ พอสะกิดมันก็ไม่ตื่น

เราไม่อยากเชื่อเลยว่ามันไปแล้ว เราเลยร้องไห้อยู่พักนึง แล้วพยายามทำใจ เราเลี้ยงมันมา 7 ปีแล้ว เท่ากับคนอายุ 49 แต่ดีแล้วหล่ะเพราะมันไม่เจ็บปวดอีกแล้ว เพราะถ้ามันยังอยู่อีกมันอาจทรมาณมากกว่านี้

ความจริงแล้วอีอ้วนมันเป็นแมวที่น่ารักมาก ถึงมันชอบงับๆเราเล่นก็เหอะ มันเป็นแมวกินเก่ง เวลาแม่เราทำงานบนโต๊ะมันก็จะขึ้นมาบนโต๊ะแม่เราเสมอ แล้วยังชอบแย่งที่นั้งเราอีก แต่เราก็ยังรักมันอยู่ดีแหล่ะ

ลาก่อนนะอีอ้วน อย่าลืมมาหาเรานะ...

รูปนี้วาดให้อีอ้วนค่ะ
อยากให้มันมีชีวิตอยู่กับเราอีกจัง...